«واقعیتها در همان حدی که هست»!

واقعیت ایران: حکومت آخوندی، سرنگون، سرنگون!

مدتی است خامنه‌ای و روحانی همنوا شده‌اند که نظام در بن‌بست نیست، بحرانی وجود ندارد؛ مشکل هست اما بحران و بن‌بستی در کار نیست و این حرفها تبلیغات دشمنان است. روز ۲۲مهر آخوند حسن روحانی حاکمیت آخوندی را به بیمار محتضری تشبیه کرد که اگر «امید درمانی» نشود دیگر کارش تمام است.

روز اول آبان روحانی تعدادی از کارگزاران حکومتی را با عنوان محقق علوم اجتماعی و اساتید جامعه شناسی در دانشگاهها دعوت کرد تا برای وضعیت اجتماعی موجود و بی‌اعتمادی مردم به نظام چاره‌یی بیندیشند. روحانی از دانشگاهیان دعوت‌شده که طبعاً با باند خودش همسو بودند خواست «واقعیتها را در همان حدی که هست» بیان کنند.

در این جلسه محمد فاضلی با یاد

وحشت، هشدار و شرایط انفجاری جامعه

سخن روز

روحانی روز چهارشنبه ۲آبان ۹۷ در صحبتی در هیأت دولت، از جلساتی که روز قبلش با اساتید و جامعه شناسان حکومتی و پیش از آن هم با اقتصاددانها داشت، ابراز رضایت کرد و گفت سایر وزیران هم باید با دانشگاهیان و اساتید و حتی دانشجویان صحبت و مشاوره داشته باشند. از جلساتی که روحانی به آنها اشاره می‌کند هیچ خبری در مورد این‌که راه‌حلی برای بحرانهای اقتصادی و اجتماعی رژیم طرح و بررسی شده باشد تاکنون منتشر نشده که نشان می‌دهد این جلسات فاقد چنین نتیجه‌یی بوده‌اند. بر عکس؛ تا جایی که هم به اقتصاددان‌ها و هم به جامعه‌شناسان برمی‌گردد همه آنها از وضعیت موجود، به‌شدت ابراز ناامیدی و وحشت می‌کردند. از همین رو ابراز رضایت روحانی را اساساً باید در چارچوب امید درمانی دانست.

اساتید چه گفتند؟! 

• یکی از آنها(سعید معیدفر) گفت: «هزارا

روحانی؛ استمداد برای «امید درمانی»

سخن روز

روز سه‌شنبه اول آبان ۹۷ روحانی با تعدادی از دانشگاهیان دستچین‌شده دیدار کرد و از آنها خواست که در تبلیغات و امیددرمانی به او کمک کنند. او گفت:

« امروزه با تفسیرهایی از واقعیت‌های جامعه مواجهیم که گاهی این تفاسیر با واقعیتها منطبق نبوده و حتی فاصله زیادی دارد».

روحانی از اساتید و جامعه‌شناسان خواست که مشارکت فعال‌تری داشته باشند تا رژیم بتواند از این مرحله زودتر عبور کند. روحانی بیان راه‌حلها همراه با طرح مشکلات را ضروری دانست و گفت: «باید با تقویت اعتماد عمومی و پرهیز از سیاه‌نمایی، 

انتهای یک کوچه‌ٔ بن‌بست

ن‌بست امید...

از نیمه‌شب ۴نوامبر مرحله دوم تحریمها اجرایی می‌شود و این امر رژیم آخوندی را به انتهای کوچه‌ای بن‌بست خواهد کشاند. به مسیری که شرایط را بسا سخت‌تر از گذشته برای حاکمان مستبد ایران خواهد کرد.

تحریمهای ایالات متحده در مورد بخش خودروسازی ایران، تجارت طلا و دیگر فلزات کلیدی و تجارت ارز آنها در ۷اوت به اجرا در آمده بود و حالا ۴نوامبر یعنی ۱۳آبان، خرید نفت و سایر فرآورده‌های مربوط به آن هم از ایران متوقف خواهد شد و یا خریداران نفت ایران از تجارت با آمریکا ممنوع خواهندشد. این شروع یک دوره بسیار جدید خواهد بود.

در همین خصوص برایان هوک، مسئول گروه ویژه اقدام ایران، یادآوری کرد که تا به امروز محدودیت شامل بخش خودرو و تجارت طلا و سایر فلزات مهم بوده و بخش دوم تحریمها از ۶نوامبر اجرایی می‌شود. این تحریمها در بخش انرژی ایران، جابه‌جایی پول‌های مرتبط با نفت و همچنین بانک مرکزی ایران خواهد بود.

لازم به یادآوریست که چندی 

روحانی، اقتصاددانها و دردهای بی‌درمان

سخن روز

دوشنبه گذشته آخوند روحانی با تعدادی از اقتصاددانان حکومتی دیدار کرد و صحبتهایی بین آنها رد و بدل شد.

در این جلسه چه گذشت؟

موضوع محوری و بحرانی که قرار بود به آن پرداخته شود، چه بود؟

از این جلسه چه راه‌حلی برای بحران اقتصادی نظام در آمد؟

حرف روحانی با اقتصاددانان نظام

مشخص‌ترین حرف یا ادعای ضدونقیض روحانی با اقتصاددانان نظامشان این بود که وضعیتمان بحرانی نیست، اما عادی هم نیست. بعد هم تأکید کرد برای مقابله با این شرایط باید «امید» به جامعه «پمپاژ» گردد!

نکته بعد هم اعتراف روحانی بود به این‌که: در شرایطی که کمبودها و فقر، زندگی اکثریت مردم را سیاه کرده است، انبارهایی وجود دارد که در آنها برای ماهها مواد اولیه و قطعه و... وجود دارد.

رونمایی از حرف متناقض روحانی

معنی این حرف چیست که در بحران نیستیم، اما در شرایط عادی هم نیستیم؟!

به‌طور مشخص‌تر: اگر در شرایط معمولی نیستید، پس در چه شرایطی هستید؟ آن شرایط غیرمعمولی چیست؟

صادق زیباکلام روز ۷مهر سال‌جاری(۹۷) این نکته متناقض را تشریح کرده و گفته بود:

«اقتصاد ما دچار سقوط‌آزاد شده... سقوطآزاد

«دشمن بیخ گوش ماست!»

هراس رژیم از قیام مردم ایران

در حالی‌که همه‌ سردمداران و ایادی ریز و درشت حکومتی موظف شده‌اند که برای حفظ نیروهای وحشت‌زده و در حال ریزش رژیم، گفتاردرمانی و امیددرمانی کنند و آن‌ را مسلط بر اوضاع جلوه دهند، اما از لابلای همین گفتاردرمانی‌ها و امیددرمانیها، وحشت و ناامیدی خود آنها بروز و ظهور پیدا می‌کند.

از جمله این‌که آخوند حسن روحانی در سخنرانی در دانشگاه تهران با نیش زدن به باند مقابل که چرا از او ایراد می‌گیرند «‌گفتار\درمانی» می‌کند گفت‌: «این‌که برخی می‌گویند گفتاردرمانی نکنید، اما امیددرمانی درست است حالا بله گفتاردرمانی خیلی مؤثر نیست اما امیددرمانی مهم است. امروز در جامعه نیاز به امید به فردا داریم».(خبرگزاری فارس ۲۲مهر ۹۷)

جهانگیری، معاون‌اول روحانی، در یک سخنرانی ضمن آن که تلاش می‌کرد دولت را مسلط بر امور نشان دهد، از شورش مردم ناراضی ابراز نگرانی کرد.

اما جهانگیری در عین‌حال که می‌خواست به نیروهای وارفته امیدواری بدهد، نتوانست هراسش را از «شرایط خاصی» که حاکمیت با آن مواجه است ابراز نکند و در این

امیددرمانی برای نظام در حال احتضار

امیددرمانی آخوند شیاد روحانی

آخوند حسن روحانی روز ۲۲مهر ۹۷ به دانشگاه رفت در حالی که خیلی از هم‌باندی‌هایش به او توصیه کردند نرود. یک استاد دانشگاه همسو با روحانی در روزنامه‌ آرمان خطاب به او گفت: «آقای روحانی، لبخند تنها پاسخگو نیست»، اما به‌رغم این توصیه‌ها روحانی به دانشگاه رفت. در مورد جلسه، یک مهره انجمن اسلامی دانشگاه تهران که خودی محسوب می‌شد و کارت حضور در جلسه را داشته، درباره این جلسه نوشته است:‌ «سالن با کارت‌دعوت‎هایی از پیش تعیین شده پر شده و تنها نتیجه‎اش حفظ ژست رئیس‎‌جمهوری است که ما آمدیم و دیدید ارتباط‎‌مان با دانشگاه برقرار است. اما روی دیگر سکه را هم باید دید. رویی که ترکیب سالن تمام جامعه دانشگاهی را نمایندگی نمی‎کند و جناب رئیس‌جمهوری می‌آید و از دانشگاهی می‎گویند که درد دارد ولی، درمانی برایش نیست».(روزنامه‌ ایران ۲۲مهر ۹۷)

با توجه به اظهارات این مهره‌های