صدای ناقوس سرنگونی آخوندها از ویلپنت

مریم رجوی

هر سال نزدیکیهای گردهمایی، میتینگ و یا کهکشان مقاومت در پاریس(۳۰ ژوئن) که می شود، چنان جنب و جوشی ایرانیان هوادار مقاومت را فرا می گیرد که گویی نوروز است و چنان پر انرژی که گویی بهاری دیگر از راه رسیده و وقت نو شدن است. 

برگزاری گردهمایی سالانه مقاومت ایران که با شرکت بالای صدهزار ایرانی و نمایندگان و منتخبان پارلمانهای کشورهای مختلف، و شخصیتیهای سیاسی و فرهنگی برگزار می شود، کار سادهای نیست. در نظر بگیرید که صد هزار نفر با سلایق مختلف از راههای دور و نزدیک به ویلپنت می روند و آنهایی که با قطار و اتوبوس و اتومبیل شخصی خود را رسانده اند، خسته، اما مصمم از راه می رسند، مخصوصا شرایط آنهایی که با فرزندان خود به این برنامه می روند را هم باید اضافه کرد. حتما موافقید که حل کردن مسائل فردی این همه آدم، کاری بسیار مشکل است.

ولی برگزاری این گردهمایی فقط همین جمع شدنها زیر یک سقف نیست. جدای از اینکه رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت

https://article.mojahedin.org/i/%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%82%D9%88%D8%B3-%D8%B3%D8%B1%D9%86%DA%AF%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D8%AE%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%BE%D9%86%D8%AA