۳۰خرداد ۶۰به چند روایت!

ضرب‌وشتم و کشتار مجاهدین در ۳۰ خرداد ۶۰

من با سرعت با فیات آبی‌رنگ قدیمی که داشتم وارد خیابان شدم، با سرعت تمام به وسط جمعیت(مجاهدین خلق) زدم! هادی غفاری

حالا مجاهدین فرار کرده بودند... آقای هادی غفاری تیربار را در اختیار گرفته بود و شلیک می‌کرد. اسداله بادامچیان

دوستان می‌گفتند چون مجاهدین را از زندان می‌شناسیم پس آنها را پخ‌پخ کنیم! بهزاد نبوی

در جمع دوستان و جمع

«ما آغاز کردیم و تداوم بخشیدیم..».

۳۰ خرداد سالروز قیام سراسری مردم علیه ارتجاع خون‌ریز

شاه که رفت، کبوترِ شادی از قفسِ غمزده قلبها پرگرفت و خلقی امیدوار، سفره سورِ پیروزیِ خویش را بر کاخِ ویران سلطنت گُستَرد. آن که باید می‌رفت، رفته بود اما آن که آمد آن نبود که چشم براهش بودیم. ابلیس در ردای فقیهان، سلانه سلانه از پلکان تاریخ فرود آمد و بلا نازل شد.

دست تطاول بر خوان انقلاب انداخت و چنگ تجاوز بر ناموس یک خلق. گلوی چکاوک را برید و بالِ پرستو را چید. بر عفونت قرون، لباسِ ولایت پوشاند و جنایت را چون مذهبی رسمی بر منابرِ دروغ، موعظه کرد:

«آفتاب نتابد!

خـواب پـروانـه

برای ندا حسنی و صدیقه مجاوری
***

 

خواب پروانه دریدن   وقت مرگ لاله‌ی شمع
قلم ترانه گشتن     وقت وصف واله‌ی شمع

 

مهربانه شعر گفتن       از حریق لاله با برگ
با زبان شعله ناگـه      سخن ستاره با مرگ

 

به سکوت زنده‌گوری     به ظلام‌های گل‌گون
ز شبانه‌یی پریدن      که هنوز می‌چکد خون

 

به حصار سرد آن شب   تو سرود شعله خواندی
شبِ بی‌نهایتی را         به سپیده‌یی کشاندی

 

مگرت چه‌هاست در سر    که لهیب زد به جانت
به دلت که آتش افکند      که گشت شعله یارت

 

همت عشق فروزان       همدم جان بلاکَش
می‌کند شعله سلامت      ای غرور نام آتش

 

به کدام چشمه‌یی تو     که زوال قطره‌اش نیست
به کدام آسمانی        که رواق و خانه‌اش نیست

                                                                  بازسروده: ۳۱ خرداد ۹۶
                                                                                 س.ع.نسیم